Klassiek geschoolde musici hebben op z’n best wel iets geleerd over drieklanken en
toonladders en een enkele keer hebben ze zelfs een zekere harmonieleer gehad. Maar helaas
bereikt het nooit een niveau waarop het praktisch toepasbaar is. Dat is erg jammer, want kennis
van harmonieën, akkoorden, akkoordfuncties, melodie en structuur geeft een muzikaal inzicht dat
helpt bij het sneller en makkelijker leren van het klassieke repertoire. Bovendien draagt dit inzicht
bij tot een diepere, rijpere en mooiere uitvoering. Het is vergelijkbaar met het leren van een lang
gedicht. Stel dat je een gedicht moet leren door alle afzonderlijke letters in de juiste volgorde uit het
hoofd te leren. Dat is erg moeilijk en vergelijkbaar met het leren van een muziekstuk d.m.v. het
instuderen van alle muzieknoten. Het wordt al een stuk makkelijker als je de woorden begrijpt en
helemaal als je de hele zin snapt, of beter nog, de samenhang van alle zinnen en de hele betekenis
van het gedicht begrijpt.
Men vergeet vaak dat improviseren vroeger (bijvoorbeeld in
de tijd van Mozart) heel gewoon was en door iedereen werd
beoefend, zowel door de amateur als de professional!
Tot slot stelt deze kennis de musicus ook in staat zelf te
componeren of stukken uit het hedendaagse repertoire (jazz/
pop/ etc.) te spelen met hetzelfde gemak en dat is natuurlijk
ook erg leuk!
“Een klassiek geschoolde musicus is machteloos zonder bladmuziek ...”
© 2008 De Piano Academie - Design by Bob van der Boom